Bv Jan Sofat

De plantage en het landhuis Jan Sofat, gesitueerd aan het Spaanse Water, dateren uit de achttiende eeuw en stonden ook wel bekend als Jan Zoutvat of plantage Uylenburg.

Op initiatief van gouverneur De Jong van Beek en Donk begon men in 1904 met het herstel en de aanleg van een reeks dammen om de watervoorziening te verbeteren. Ook op de plantage Jan Sofat werden de dammen toen hersteld. De plantage kende drie belangrijke rooien met hun zijtakken: een westelijke van het landhuis, een grote rooi ten noorden hiervan en een rooi op de grens met de plantage Santa Barbara. (De huidige rooien volgen vrijwel dezelfde loop). Daar waar de rooi westelijk van het landhuis uitmondde in zee was een relatief grote aarden dam aangelegd en een tweede, kleinere dam iets hogerop. Achter deze tweede dam lag een klein hofje met een tanki. Hetzelfde was het geval in de rooi ten noorden van het landhuis. Daar echter geen tanki, maar twee waterputten, een houten gebouw en het graf van Hermanus Kikkert (1854). In de derde rooi, grenzend aan de plantage Santa Barbara, lagen geen dammen. Wel waren hier twee natuurlijke tanki's.

Als plantage was Jan Sofat dus weinig succesvol en kende daardoor in de loop der tijden meerdere eigenaren, waaronder het gouvernement. De voorlaatste eigenaren (tot 1969) waren de erven Sprockel, die de gronden onder meer aanwendden voor de verhuur van percelen voor weekend-huisjes aan het Spaanse Water. In 1969 werd de plantage aangekocht door de grondontwikkelingsmaatschappij Spanish Water Resort N.V., die het tot één van de vooraanstaande woongebieden ontwikkelde. De woonbuurt wordt in de volksmond Jan Sofat genoemd.